WASHINGTON – Premier Judith Suminwa Tuluka is door president Félix Tshisekedi naar Washington gestuurd om bij de Wereldbank en een hele reeks multilaterale en bilaterale partners te pleiten voor de omvorming van de Lobito-corridor tot een ‘corridor voor regionale economische integratie’ en niet langer alleen tot een eenvoudige spoorlijn voor de export van grondstoffen. Dat bericht de nieuwssite Africa News RDC.

Tijdens een recente meeting op het hoofdkantoor van de Wereldbank stelde de delegatie van de Democratische Republiek Congo de duidelijke eis om het megaproject voor de spoorweg te koppelen aan het nationale transformatieplan. Lobito moet niet alleen via het spoor worden verbonden, maar ook via een netwerk van andere verbinden (wegen, luchthavens, rivieren en meren). Zo kan de verbinding met de Atlantische Oceaan een echte motor voor de ontwikkeling van Congo worden.

“De Lobito-corridor zal niet dan langer een spoorwegcorridor zijn, maar eerder een corridor voor regionale economische integratie”, vatte de minister van Buitenlandse Handel, Julien Paluku Kahongya, samen. De aanwezige partners – de Wereldbank, de Afrikaanse Ontwikkelingsbank, AFD, AFC, DFC, Italië en anderen – hoorden dezelfde multisectorale ambitie: spoorwegen, wegen, digitalisering van de grenzen, speciale economische zones, energie, landbouw.

Strategische tijdwinst

Lobito geeft toegang tot de Atlantische kust in negen dagen, tegenover twintig dagen voor de centrale corridor naar de Indische Oceaan. Voor een land waarvan de economie nog steeds wordt verstikt door de geïsoleerde ligging, betekent dit een strategische tijdswinst en  een belangrijk concurrentievoordeel voor de export en kostenbesparingen.

“Wanneer we miljoenen goederen gaan exporteren, mogen we geen 50 of 100 dagen verliezen aan de grenzen”, aldus Paluku, die ook wees op de noodzaak om de grensovergangen – Kasumbalesa, Lufu, Lobito – te digitaliseren om vertragingen en kosten te verminderen.

Private partners

Kinshasa wil dat de projecten commercieel levensvatbaar zijn en samen met private partners worden uitgevoerd. De Wereldbank, die momenteel haar strategische partnerschap met de Democratische Republiek Congo herdefinieert, kreeg de vraag om de ‘herdimensionering’ van de corridor te begeleiden door deze te koppelen aan het omvangrijke nationale programma voor het doorbreken van de geïsoleerde ligging en de bevordering van structurerende projecten, een prioriteit voor de regering.

De regering is al begonnen met de verwezenlijking van deze visie: een programma voor het herstel en de aanleg van een wegennet van in eerste instantie 20.000 km – waaronder de strategische as Banana–Kasumbalesa–Kolwezi binnen een nationaal netwerk dat op 150.000 km wordt geschat.

Tegelijkertijd is Kinshasa van plan om 28.000 km aan routes via rivieren en meren te markeren en te baggeren om lang verwaarloosde waterwegen weer toegankelijk te maken. “We willen dat alle wegen rond de Lobito-corridor een motor worden voor de nationale economie”, zei John Banza Lunda, de minister van Infrastructuur. Hij benadrukte daarbij de omvang van de gemeenschappelijke grenzen met Angola (2.664 km) en Zambia (2.442 km) en het regionale belang van het project.

Financiering

Er is natuurlijk de cruciale kwestie van de financiering, het bestuur en de uitvoering in een uitgestrekt en complex gebied. Een beroep doen op partners – de Wereldbank, de Afrikaanse Ontwikkelingsbank (AfDB), het Franse ontwikkelingsagentschap AFD en private investeerders – is onontbeerlijk, maar dit moet gepaard gaan met een duidelijk tijdschema, transparantie over de contracten en regionale coördinatie om dubbel werk of slecht op elkaar afgestemde projecten te voorkomen.

In juni vindt in Kinshasa een nieuwe bijeenkomst plaats, om operationele projecten goed te keuren en te beslissen over de planning van het verdere verloop. De bevolking verwacht, terecht, tastbare resultaten, beseft Julien Paluku.

© CongoForum, 20.04.26 (em)

Beeld – bron: premier Suminwa/Primature