KINSHASA –Nu er mogelijk een regering-Suminwa II op komst is, waait er een wind van onrust door de Congolese sociale media. Diverse ministers, die vrezen buiten de prijzen te vallen, proberen nu hun imago op te vijzelen via een hectische communicatiecampagne.

Leden van de regering kloppen rapporten op, verspreiden promovido’s, geven berekende interviews en laten gesponsorde berichten verschijnen in de hoop zo een post in een nieuwe regering te kunnen verzekeren, constateert Le Potentiel.

Maar al die heftige communicatie overtuigt vaak niet het brede publiek, dat scherper en kritischer wordt en de flagrante kloof ziet tussen de officiële verklaringen en de dagelijkse realiteit. Nu de publieke verwachtingen neigen naar een diepgaande vernieuwing, roept deze mediagekte een cruciale vraag op: verdedigen deze ministers hun staat van dienst of gewoon hun positie, aldus Le Potentiel.

Nauwelijks resultaten

Regeringsleden schakelen influencers en journalisten in om te scoren bij een bevolking die best weet dat veel ministers weinig echte prestaties hebben voor te leggen. De burgers zien nauwelijks resultaten van het regeringsbeleid. Ze zien wel de grote werkloosheid, de onveiligheid, de stroompannes en de ongelijkheid in de maatschappij.

De Congolezen laten zich niet langer voor de gek houden, denkt Le Potentiel. Sociale media, die de echokamer van de publieke opinie zijn geworden, stromen over van de kritiek. Internetgebruikers hekelen unaniem de vriendjespolitiek die de regeringsbenoemingen kenmerkt. Nepotisme, politiek smeergeld en partijquota worden aan de kaak gesteld. Het online publiek eist iets anders: benoemingen gebaseerd op bekwaamheid, integriteit en visie, niet op netwerken van invloed of tribale verbondenheid.

Vraag naar technocraten

Nogal wat burgers vragen om technocraten die in staat zijn om belangrijke sectoren nieuw leven in te blazen. Ze willen nieuw bloed bij de autoriteiten en hopen op mannen en vrouwen die oplossingen aanreiken, en zich niet altijd verliezen in opgeklopte praatjes. Als opnieuw dezelfde profielen aan de knopen komen te zitten, dreigt het land voort te stagneren en wordt het ronddraaien in cirkels.

President Félix Tshisekedi had de nodige tijd om zich in te werken in zijn rol. Tijdens zijn tweede ambtstermijn staat zijn historische geloofwaardigheid op het spel. Zal hij ten onder gaan met de oude garde of slaagt hij erin toch een dynamiek van verandering op gang te trekken?

Corruptie eindelijk aanpakken

Als Congo wil breken met de oude, verkeerde praktijken, is er nood aan een niet te zware regering die zich richt op haar taken en resultaten. Een regering die echt de corruptie aanpakt, die grote verduisteraars laat oppakken en die serieuze audits laat organiseren. De hervorming van leger en politie moet opnieuw een prioriteit worden om het staatsgezag te kunnen herstellen en de veiligheid in steden en het oosten van het land te waarborgen.

De uitdaging voor de politiek is ook moreel van aard. Er waren te veel gevallen van verduistering, onwettelijke verrijking en favoritisme. De bevolking twijfelt duidelijk of er van veel verandering iets in huis zal komen. De politiek moet proberen om het vertrouwen terug te winnen.

Het vertrouwen herstellen kan alleen dankzij krachtige maatregelen. Door nieuwe, geloofwaardige, getrainde en eerlijke kandidaten te kiezen. Door onbekwame individuen de deur te wijzen. En door ‘de verdienste’ centraal te stellen in het bestuur.

Als Tshisekedi ministers herbenoemt die veraf staan van de realiteit van de mensen, dreigt het allemaal een maat voor niets te worden, waarbij dezelfde oorzaken dezelfde gevolgen zullen hebben. Als hij erin slaagt om een breuk te realiseren, kan hij de geschiedenis ingaan als een staatsman die naar zijn volk luisterde en op beslissende momenten de koers omgooide, denkt Le Potentiel.

Deze keuze is alleen aan hem. Maar één ding is zeker: Congo heeft geen tijd meer te verliezen, besluit Le Potentiel.

© CongoForum, 30.07.25 (rk)

Beeld – bron: Présidence