KINSHASA – De Congolese regering en de rebellen van M23/AFC maakten op 17 april 2026 de afspraak dat ze gevangenen zouden uitwisselen om het onderlinge vertrouwen te vergroten, in het kader van het vredesproces van Doha. De regering zou 311 gevangenen vrijlaten, terwijl de rebellen 166 personen zouden overdragen. Wat blijkt na drie maanden? In de praktijk kwam er van de beloftes niets in huis.

De olifant baarde met andere woorden een muis. Volgens Radio Okapi zou het moeilijk zijn om de detentiecentra te identificeren en alle betrokken personen op te sporen.

Beide partijen in het conflict moeten ook lijsten met namen goedkeuren, een delicaat proces waarbij politieke overwegingen meespelen. Verder zijn er ook juridische obstakels; voor Kinshasa hebben sommige gevangenen een ‘strategisch’ belang.

Gevangenen ruilen is ook niet zo simpel omdat het proces zich soms afspeelt in zones waar er onveiligheid heerst of waar het ebolavirus te vinden is. In sommige gevallen zijn er ook buurlanden bij betrokken.

Het allergrootste probleem is en blijft het gebrek aan politieke wil, zeggen waarnemers. De Congolese regering en de rebellen moeten echt bereid zijn om de aangegane verbintenissen na te komen. Het gebrek aan politieke wil verklaart ook waarom er in Oost-Congo geen sprake is van een staakt-het-vuren op het terrein.

© CongoForum, 16.07.26 (db)

Beeld – bron: Radio Okapi