KINSHASA – In de wijk Petro-Congo moet je om vier uur ’s ochtends al tientallen meters aanschuiven aan de weinige nog werkende waterputten. Moeders vullen er hun jerrycans zodat het gezin tijdens de dag over het nodige water kan beschikken om te koken, drinken en wassen. Dit uitputtende ritueel is de dagelijkse realiteit geworden voor duizenden inwoners van Kinshasa, die geconfronteerd worden met een watertekort dat zich uitbreidt en vele wijken verstikt, melden Congo Quotidien en Radio Okapi.
In de gemeenten Kasa-Vubu, Masina, Ngiri-Ngiri en Selembao heerst dezelfde toestand: vrouwen, mannen en soms kinderen zijn er op zoek naar wat een basisrecht zou moeten zijn: de toegang tot drinkwater. De kranen staan al dagen, soms weken droog.
Deze watercrisis dwingt de bewoners tot overlevingsstrategieën. “We kopen nu water per emmer. Een enorme uitgave voor een bescheiden gezin als het onze”, zegt Jean, een inwoner van de wijk Abattoir, bedroefd. De prijs van een emmer water is in enkele dagen verdubbeld, wat opportunistische handelaren ten goede komt terwijl de nood toeneemt.
De Regideso, afdeling “Kin-Est”, verwijst naar storingen in de elektromechanische installaties bij de waterwinning van de zuiveringsinstallatie van N’Djili waardoor een groot deel van de hoofdstad zonder water kwam te zitten. In de getroffen gemeenten Masina, N’djili, Kasa-Vubu, Selembao, Ngiri-Ngiri, Barumbu, Gombe, Kalamu, Mont-Ngafula nemen de frustraties en het ongenoegen zienderogen toe.
Het watertekort in Kinshasa is niet zomaar het gevolg van wat pannes. Het weerspiegelt echter ook een sociale realiteit. De verouderde, ondergefinancierde infrastructuur kan de explosieve bevolkingsgroei niet bijhouden.
De situatie legt ook schrijnende ongelijkheden bloot: in sommige chique wijken vangen private tanks en watercontainres de pannes op, terwijl in de volkswijken het improviseren en de fysieke uitputting de toon zetten. Water, bron van leven, wordt een bron van ongelijkheid en uitputting, vooral voor vrouwen, die als eersten worden getroffen omdat zij vaak ergens water moeten gaan zoeken.
De gevolgen voor de volksgezondheid zijn ernstig. Er wordt gevreesd voor een opflakkering van door water overgedragen ziekten zoals cholera. Het simpele gebaar van handen wassen, een essentiële bescherming tegen ziekten, wordt een luxe.
Ook het economische leven krijgt het lastig: kleine restaurants, kapsalons, werkplaatsen… alle activiteiten waarvoor water nodig is, draaien op halve kracht of zien hun kosten stijgen. De bewoners van de getroffen gemeenten roepen de autoriteiten op om hun verantwoordelijkheid op te nemen. De geloofwaardigheid van het drinkwaterbedrijf Regideso staat op het spel.
Terwijl hele wijken van Kinshasa zonder water zitten, vinden de inwoners steeds meer dat ze aan hun lot zijn overgelaten. De watercrisis maakt duidelijk dat er dringend behoefte is aan grootschalige investeringen en een transparant en efficiënt beheer van de watersector. Water is een recht, geen voorrecht.
De aanpak van deze watercrisis in Kasa-Vubu en elders zal de toetssteen zijn voor het vermogen van de autoriteiten om dit recht voor iedereen te waarborgen, meent Congo Quotidien.
© CongoForum, 14.03.26 (em)
Beeld – bron: Radio Okapi
